Celebrating Passion for Food
हाडाच्या मत्स्यगोत्रींना तळलेले मासे म्हणजे स्वर्गानुभवच ! त्यातून सुरमई , पापलेट , रावस असा समुद्राचा फडफडीत चंदेरी खजिना जेव्हा कोळणींच्या टोपल्यांत सजतो तेव्हा ठरलेलं नसताना सुद्धा बाजारच्या पिशवीतून एखादी लांबुडकी सुरमईची शेपटी बाहेर डोकावत हळूच स्वयंपाकघरात ओट्यावर विसावते .
…
या जगात कुठे विरोधाभासांत आनंद निर्माण होतो , हे पहायचे असेल तर ती दुनिया आहे मुंबईत .. ही स्वप्ननगरी , इथे भले भले हिंमत बाळगून , अतिशय कष्ट करून आपल्या लहानमोठ्या स्वप्नांची पूर्तता करण्यासाठी धडपडत .. आणि गंमत पहा , स्वप्न पाहायला डोळे मिटून एक शांत झोप तरी असावी , तर तसे नाही हं ! ” Mumbai – a city that never sleeps” म्हणून या शहराचा गाजावाजा ! आहे की नाही अजब विरोधाभास ! म्हणूनच मी सुरुवातीला म्हटले की , मुंबई म्हणजे चकित करणाऱ्या सुंदर विरोधाभासांची दुनिया – तुमची ,आमची ,सगळ्यांची – स्वप्नांची दुनिया !
…
भारतीय खाद्यसंस्कृतीत कोकणी खाद्यसंस्कृती आपले एक ठळक वैशिष्ट्य लेऊन नांदते . कोकणात निसर्गात आढळणाऱ्या ताज्या , साध्या आणि मोजक्याच घटक पदार्थांचा वापर करून एक चविष्ट अशी पंगत कशी बसवावी , हे कोकणी घरांतल्या प्रत्येक अन्नपूर्णेला चांगलेच ठाऊक ! फणसासारख्या एकाच फळापासून , त्याच्या निरनिराळ्या जातीचा वापर करून अवचित आलेल्या पाहुण्याला तांदळाच्या मऊसूत भाकरीसोबत कोवळ्या कुयरीची भाजी , कुरण्या फणसाची चमचमीत कापे नी बरक्याच्या गऱ्यांचा रस चाळून कधी मोदकपात्रात उकडलेली सांदणे पानात पटदिशी वाढली जातील . हापूसचीही तीच गत .. अगदी पुरी बुचकळायला जायफळ घातलेल्या आमरसापासून ते आंबाभातापर्यंत , रायवळच्या आंबट तिखट सासवाने , पानात रंगीबेरंगी मेजवानी सजेल . दारातल्या तवशा , पपई नी भोपळ्याचे वडे नी आंबेमोहोराची खीर असली की खाणाऱ्या आत्म्याची ब्रह्मानंदी टाळी लागायला काय हो अवकाश ! उसळी, सांबारांशिवाय तर लग्नाचे वर्हाड अंगणातून बूड हलवेल तर शप्पथ … “अन्न हे पूर्णब्रह्म ” , मानणारी ही कोकणी खाद्यसंस्कृती आणि तिच्यावर अतीव प्रेम करणारा कोकणी मनुष्य साध्या ताम्बसाळाच्या भाताच्या पेजेवर सुद्धा म्हणूनच समाधानाने दिवस व्यतीत करतो . माझे हे वरील विवरण बऱ्याच जणांना पटेल , कारण त्यात अतिशयोक्ती काहीच नाही .
…
भारतीय खानपान हे सध्या संक्रमणास्थित आहे ! हे म्हणताना माझ्या डोक्यात काही विचार घोळत आहेत , तेच तुमच्यापुढे मांडायचा हा प्रामाणिक प्रयत्न या ब्लॉग मधून ! चौरस आहार मिळावा म्हणून पौष्टिक खाण्याचे पर्याय शोधण्याच्या नादात आपण पार ग्लोबल खाद्यसंस्कृती रोजच्या जेवणात आत्मसात करण्यासाठी धडपडत आहोत . त्यात वाईट काहीच नाही , परंतु या प्रयत्नांत आपण आपल्या अवतीभवती ताजे पिकणाऱ्या लोकल इन्ग्रेडिएंट्सना अजाणतेपणी दुर्लक्ष करीत आहोत , म्हणजे ” काखेत कळसा नी गावाला वळसा ” अशातली गत होऊन राहिली ! ग्लोबल खाद्यसंस्कृतीच्या झगमगाटात आपल्या आज्या – पणज्यांचे पदार्थ जरासे बुजरे झालेत . म्हणूनच काळाच्या ओघात प्रवाहासोबत वाहताना नव्या सोबत जुनी अनुभवी वल्ह्णवं सुद्धा हाती राहू द्यावी इतकेच माझे म्हणणे !
…
” I built my comfort zone with Mom’s food!” -Kani
खरं आहे ना .. कंफर्ट फूड म्हटले की गूगल राव तोऱ्यात अगदी आपल्या तोंडावर व्याख्या फेकतात , ” जे पदार्थ खाताना जुन्या आठवणींना , पर्यायाने भावनांना उजाळा मिळतो असे पदार्थ !” माझ्या बाबतीत तर माझे पूर्ण खाद्यजीवन ही आठवणींची गुहा आहे , अलिबाबाच्या गुहेसारखी … जितकी खोलवर आत जाईन तितकी त्या द्रव्याने मन दिपवून टाकणारी ! माझ्या मुळात खादाड पिंडाला अजून लाडावून ठेवले गेले , ते माझ्या घरातल्या दोन बायकांनी – एक माझी माता , नी दुसरी मातेची माता – माझी आज्जी ! भले घरातलेच पदार्थ असो परंतु चवीच्या बाबतीत उच्च दर्जाचे . चाळीतल्या शेजाऱ्यापाजाऱ्यांनी गौरी-गणपतीत याचा अनुभव कित्येकदा घेतलाय .
…
“ Change is the only constant in life. Ones ability to adapt to those changes will determine your success in life !” – Benjamin Franklin
…
One of the recurring grumbling that one would hear about Biryanis is that it is one of those dishes that requires great deal of patience and warrants an extensive list of ingredients and an elaborate preparation.
…