Celebrating Passion for Food
कोकण भागात ताज्या भाज्यांसोबतच कडधान्ये व त्यांच्या उसळी , सांबारं अतिशय आवडीने खाल्ले जातात . श्रावणातल्या पंगतीला मोड आलेल्या कडवे वालाचे बिरडे , मूग-मटकीची मिक्स उसळ , पावट्याचे दबदबीत आणि विसरून चालणार नाही अशी वाटाण्यांची मक्तेदारी या उसळीत , सांबारात दिसतेच !
…
श्रावणातील ग्रामदेवतेची सप्ताह , निरनिराळे सण त्यामुळे गावाला एक निराळीच शोभा आलेली . प्रत्येक अंगणात सकाळीच सडा संमार्जन होऊन कोणी हौशी स्त्रिया रांगोळ्या रेखाटत आहेत , तर कोणाच्या अंगणात देवीचे निशाण अगदी डौलाने वाऱ्यावर डोलतेय . कोणाच्या अंगणात मांडव घालून सत्यनारायणाची यथासांग पूजा पार पडतेय , आणि चुलीवर मंद आचेवर तुपात घोळलेल्या शिऱ्यात पिकलेली केळी घालताना गुरुजींच्या मुखातून ” करिष्ये ssss ” ने अंत होणाऱ्या श्लोकांचे उद्गार कानी पड्तायेत .
…
दिवसाची सुरुवात मस्त पैकी आल्याच्या कड्डक चहाने आणि त्यानंतरच्या पोटभर पौष्टिक न्याहारीने व्हावी याकडे माझा नेहमीच कल असतो . आमच्या घरात सगळेच खवय्ये असले तरी सकाळी मात्र सगळ्यांना साधा सुधा नाश्ताच आपलासा वाटतो . म्हणून रोज नाश्त्याला काय करायचे याचे आठवड्याभराचे वेळापत्रक आदल्या शनिवारी रविवारी तयार करून ठेवते म्हणजे आयत्या वेळी घाई होत नाही .
…
” भाकरी ” – हा शब्द , नुसता उच्चारला तरी केवढा क्षुधा तृप्तीचा आभास आहे ! आपले हिंदी भाषिक भाऊबंद ” रोटी” या शब्दातून अन्नाला संबोधतात !
…
वैशाख – ज्येष्ठात तप्त भाजून निघालेली भात जमीन ! नदीवर जाताना हलकासा उतार.. पायातलया स्लिपरच्या आत त्या टोकदार ढेकळामुळे टोचणी लागून तोंडातून ” सलईईई आईईई ” असे उद्गार आपसूकच बाहेर पडायचे . मग नदीच्या आटलेल्या प्रवाहात बसून थंड पाण्यात आरामात पाणी उडवत खेळणे .
…
उन्हाळा आणि आंबा ह्या दोन गोष्टी एका मराठी कुटुंबात समानार्थी मानल्या जातात , म्हणजे मला असे वाटते हो , जरा कुठे फेब्रुवारी संपतोय , तर रोजच्या बाजारहाटाला जातानासुद्धा , मंडईत आंब्याच्या चौकशा सुरु होतात .
…
लोकं शाकाहारी असतात , मांसाहारी असतात , मी स्वतःला मत्स्याहारी जास्त मानते . एखाद्या आठवड्यात मासा मग तो कोणत्याही आकारमानाचा म्हणजे २-३ फुटाची सुरमई किंवा रावस ते सांडग्यांच्या आकाराच्या कोळंबी असल्या तरी आपले काम चालते . ते सुकट , सोडे , जवळा हे असे म्हणजे फक्त तोंडी लावणे , ते या आधीच्या प्रकारात मोडत नाहीत .
…
स्वयंपाक घर हा कॅलिडोस्कोप आहे असे म्हटले तर वावगे ठरणार नाही . फडताळातल्या इंद्रधनुष्यी रंगाच्या सामानाने भरलेल्या बरण्या , डबे खिडकीतून येणाऱ्या सूर्यप्रकाशात अगदी तशीच रंगाची उधळण करीत असतात . कुठे नारिंगी रंगाच्या मसुरीच्या डाळी शेजारी पिवळीधम्मक चण्याची डाळ बाजूला बसलेल्या हिरव्या मुगांना खेटून घट्ट बसलीय तर बाजूच्या बरणीत पांढरे वाटाणे ” मेरा नंबर कब आयेगा ” म्हणत माझ्याकडे आशेने बघतायेत .
…
२०१५ साल आयुष्यात एक वेगळीच वावटळ घेऊन आले. नवीन विचारांची वावटळ , काही निर्णय , त्यांचे बरे वाईट परिणाम स्वतः एकट्याने आकलन करून घेण्याची शक्ती देणारी वावटळ , आजवर कोणाच्या तरी पंखांआड सुरक्षेच्या कवचात बसण्याची सवय असलेल्या मनाला नवी उभारी देऊन आपणही आपल्या कुटुंबियांचे वाईट काळात संरक्षण करू शकतो हा आत्मविश्वास देणारी वावटळ!
…
काही घरांच्या ना खाद्यपरंपरा असतात , आता बघा , माझी एक मैत्रीण आहे त्यांच्या घरात सकाळी साडेनऊलाच पूर्ण स्वयंपाक होतो आणि सगळं घर १० वाजता सकाळी जेवणं उरकतं . त्यामुळे ती जेव्हा माझ्यासोबत जनरल शिफ्टला असायची तेव्हा पूर्ण चार खणांचा डबा खांद्याला लटकवून यायची . नं
…