Celebrating Passion for Food
खरंच हा भाद्रपद महिना म्हणजे सणांची लयलूटच , वाजत गाजतच गणपतीबाप्पा वर्षभराच्या पाहुणचाराचा आनंद घेण्यासाठी आपल्या घरी विराजमान होतात! ते हुश्श म्हणतायेत ना म्हणतायेत , तोपर्यंत त्यांची गौरी माउली , लगोलग शंकराकडून आपल्या माहेरवासाला येण्याचा हट्ट पुरवून गणेशाचा मागोमाग येते . मग आई आणि मुलाची एकत्र सरबराई करायला यजमान सज्ज राहतात!
…
आपले हिंदू पुराण हे असंख्य कथांनी युक्त , या कथा कोणी लिहिल्या , का लिहिल्या , कशा सुचल्या याची उत्तरे अचूक मिळणे तसे दुरापास्त ! परंतु दानशूरता , शौर्य , धैर्य , प्रामाणिकता , चतुराई असे अनके गुण शिकवणाऱ्या या कथा मनुष्यजन्माला जगण्याचा आधार देतात , नाही का ? सण, व्रत वैकल्ये आणि त्यासंबंधीच्या प्रथा व त्यांना दिलेली धार्मिक जोड , हे जगण्याचे मर्म सांगून जातात .
…
काही वर्षांपूर्वीपर्यंत माझ्या चटखोर जिभेचे “ळ ” अक्षराने अंत होणाऱ्या भाज्यांशी नेहमीच वाकडे होते ! घोसाळी, शिराळी , दुधी भोपळा, पडवळ हे अगदी माझ्या बाजार पिशवीतून तडीपार … परंतु तरीही आई दुधी भोपळ्याचा हलवा , चणा डाळ घालून झणझणीत आमटी आणि माझ्या आवडत्या वालाच्या भाजीत पडवळ घालून कसे बसे मला खाऊ घालायचीच आणि आज्जीचे वटारलेले डोळे पाहून तर गप गुमान मी ते गिळायचे देखील !
…
Panchmeva Paag is an authentic and traditional preparation that is prepared in some pockets of Uttar Pradesh (Agra/Vrindavan) on the occasion of Janmashtami and is specially offered to Lord Krishna who is known by several names like Shyam, Mohan, Banke Bihari, Bansidhar and my favorite name- Ladoo Gopal.
…
“यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिर्भवति भारत ।
अभ्युत्थानमधर्मस्य तदात्मानं सृजाम्यहम् ॥
परित्राणाय साधूनां विनाशाय च दुष्कृताम् ।
धर्मसंस्थापनार्थाय सम्भवामि युगे युगे ॥”
भावार्थ : हे भारत! जब-जब धर्म की हानि और अधर्म की वृद्धि होती है, तब-तब ही मैं अपने रूप को रचता हूँ अर्थात साकार रूप से लोगों के सम्मुख प्रकट होता हूँ! साधु पुरुषों का उद्धार करने के लिए, पाप कर्म करने वालों का विनाश करने के लिए और धर्म की अच्छी तरह से स्थापना करने के लिए मैं युग-युग में प्रकट हुआ करता हूँ!!
संदर्भासाठी वाचा
…
” न कर्त्याचा वार शनिवार ” , ही जी म्हण आहे ना नेहमी मलाच लागू पडते असे आताशी वाटायला लागलय ! कितीही आदल्या रात्री मनाशी पक्के ठरवूनही शनिवारी सकाळी उठायला उशिरच होतो . एरवी माझा दिवस सकाळी ६ ला सुरु होतो , परंतु का कसे माहित नाही शनिवारी मात्र माझ्या मोबाईलचा अलार्म आणि माझी बोटे झोपेत “SNOOZE ” ची पकडापकडी खेळत असतात ! अगदीच जेव्हा ८ वाजता घणाघणा घंटा वाजवत आमच्या गल्लीत कचरा गोळा करणारी घंटागाडी येते , तेव्हा मात्र नाईलाजाने पांघरूण दूर सारत मी चोरट्या बोक्यासारखी हळूच आवरायला घेते. पार्टनर नजरेनेच उलटतपासणी घेत असतो ,” काय मॅडम आज आठवडा बाजारातून भाज्या स्वप्नातच आणल्यात की काय? आजचे रेसिपी शूट देखील बोंबललेच म्हणायचे !” मग रागावलेल्या नवरोबाला खुश करण्याचा उपाय म्हणजे तोच हो आपला – ओल्ड स्कूल परंतु एकदम जालीम ! नाश्त्याला मस्तपैकी खायला काहीतरी बनवणे …
…
” भरजरी ग पितांबर दिला फाडून , द्रौपदीस बंधू शोभे नारायण !”
पुराणातली ही कथा … श्रीकृष्णाचे बोट कापले , भळाभळा रक्त वाहू लागले , नारद मुनी तात्काळ सुभद्रेकडे जखम बांधायला चिंधीची मागणी करतात , परंतु भरजरी पैठणी आणि शालू फाडून कसे काय चिंधी द्यावी या विचारांतच सुभद्रा गढून जाते . तेवढ्यात द्रौपदी आपल्या भरजरी साडीचा पदर फाडून भगवंताची जखम बांधते ! तिच्या मनातील या संवेदना पहा किती छान शब्दांत अत्र्यांनी व्यक्त केल्यात :
“द्रौपदी बोलली, “हरिची मी कोण ?
परी मला त्याने मानिली बहीण
काळजाचि चिंधी काढून देईन
एवढे तयाचे माझ्यावरी ऋण
वसने देउन प्रभू राखी माझी लाज
चिंधीसाठी आला माझ्या दारी हरी आज !
त्रैलोक्य मोलाचे वसन दिले फाडून….”
…
” छप्पन भाषा आणि अठरा पगड जाती ” अशी प्राकृत मराठीत म्हण आहे ! त्याचा अर्थ जर समजून घ्यायचा असेल तर जास्त लांब जायला नको . आपल्या सर्वांची लाडकी मुंबई या उदाहरणांनी खच्चून भरली आहे . मुंबईवर तसे बऱ्याच जणांनी अधिराज्य गाजवले , मौर्य, मुघल ते ब्रिटिशांपर्यंत …
…
आषाढी शुद्ध एकादशी ते कार्तिकी शुद्ध एकादशी , साधारण चार महिन्यांच्या या पवित्र काळाला हिंदू धर्मात ” चातुर्मास ” असे संबोधतात . आषाढी एकादशी म्हणजेच देवशयनी एकादशी , या दिवसापासून भगवान विष्णू आपल्या शेषशायी शय्येवर क्षीरसागरात विश्राम करतात, म्हणूनच हिला देवशयनी एकादशी म्हणतात .
…
“राजस्थान “- राजांचे स्थान , ” Land Of Kings ” असे म्हटलं जाणारा हा प्रदेश . भौगोलिकदृष्ट्या भारतातील सगळ्यात मोठे राज्य! आजही काही लोक गर्वाने त्याला राजपुताना असे संबोधतात !
…